Mehmet SOLAK

03.10.2008 18:18

Köyümüze ve köylümüze özeleştiri

Kıymetli köylülerimiz, aslında bu konuda bir yazıyı daha ileriki zamanlarda yazmayı düşünüyordum. Fakat Süleyman Hocamızın serzenişini okuduktan sonra öne çekmek zorunda kaldım. İnsanımız önce kendine yapılan haklı eleştiriyi kabullenebilmeli. Kabullendikten sonrada kendine çeki düzen vermelidir. Burada şunu da belirteyim ki, benim kimseye şahsi olarak bir eleştirim yoktur. Kimseye akıl vermek, kendine çeki düzen ver demek gibi bir amacım da yok. Ancak mensubu olduğum köyümüzün görebildiğim eksikliklerini, eleştirel bir bakışla anlatmaya çalışacağım.

Bizim köyümüzün en başta düşünmesi gereken konusu, okumak ve okutmaktır. Şu an itibariyle son 50 yılda bizim köyden kaç kişi önlisans, lisans ve lisansüstü eğitim almıştır acaba? Ben sayı olarak bilmiyorum ama köylü nüfusuna oranla çok az olduğunu biliyorum. Lisansüstü eğitim alan olduğunu, akademik kariyeri olanı hiç bilmiyorum mesela.

Ayrıca ben şunu iyi biliyorum ki, eskiden beri insanımız okula karşı hep uzak durmuştur. Okutmak bir yana, okumak isteyen öğrencimize hep engel çıkartılmıştır. Bu durumlara şahit olanlar halen hayattadırlar. Neden okutmak istemiyor bizim insanımız? “okursa dinsiz olur, komünist olur” düşüncesiyle tabii ki. İmkansızlıktan okutamayanlara lafımız yok, ama genel düşünce bu yöndeydi hep. Bu düşünce aslında tüm Anadolu köylerinde aynıdır hep. Belki de kasıtlı olarak yayılmıştır saf Anadolu köylüsü arasında. Çocukları okumasın, belli makamlara, mevkilere gelmesinler diye. Peki okuyanlar ne oldu? Köyümüzden çıkan sınırlı sayıdaki öğretmenler, müdürler, memurlar şimdi dinsizmi, komünistmi? Yani bir üniversite okuyan demek ki dinsiz minsiz olmuyor. Sadece olması gereken makamlarında, mevkilerinde değiller. Belki şu an bu düşünceye sahip insanımız azalmıştır. Ama biz eski insanlarımızın bu düşünceleri yüzünden halen sıkıntı çekmekteyiz. İnşallah yeni neslin ufku açıktır.